Home » Media » ''Keek op de week'' » ''Keek op de week'' (20)

''Keek op de week'' (20)

Vorige week hebben wij de oproep gedaan aan mensen met een beperking of handicap in onze gemeente om het ons te vertellen al zij extra gehinderd worden door de anderhalve meter samenleving in onze gemeente.

Wij zijn blij dat er reacties op de oproep zijn gekomen en wij plaatsen één ingezonden brief onderaan deze Keek op de Week.

 

Deze week in het nieuws:

 

Onlangs zijn alle 550 bewoners van een AZC in Sneek binnen een paar dagen getest nadat een persoon daar eerder positief getest was op het coronavirus. Dat was nodig, zoals het ook nodig is dat alle hulpverleners, zorgverleners, politie enz. getest kunnen worden wanneer daar reden voor is. Dat gebeurt nog steeds niet voldoende en dat is buitengewoon ernstig.

En in het algemeen geldt dat wij ons allemaal aan de regels moeten houden: wij zijn allemaal verantwoordelijk.

 

Dat we al wekenlang dringend worden geadviseerd zoveel mogelijk binnen te blijven, betekent feitelijk een lichte vorm van huisarrest. Maar het zwaarste isolatieregime geldt natuurlijk voor ouderen in tehuizen, die werkelijk geen kant op kunnen. Toch accepteren u en ik al die maatregelen nog, omdat we min of meer in hetzelfde schuitje zitten. Maar nu blijkt dat door het coronabesmettingsgevaar in gevangenissen veelal jonge veroordeelden, waaronder zware criminelen, hun straf thuis mogen uitzitten in plaats van ze te isoleren in de gevangenis. Terwijl zij toch veel minder kans hebben ernstig ziek te worden.

Maar dat deze veroordeelden nu thuis meer bewegingsvrijheid en sociale contacten kunnen onderhouden dan ouderen, is moeilijk te accepteren.

 

Vanaf maandag 11 mei 2020 is een eerste stap gezet in een versoepeling van de bezoekregeling voor verpleeghuizen. In elk van de 25 GGD- regio’s

mag 1 verpleeghuis beginnen met een aangepaste bezoekregeling. In deze locaties wordt onder strikte voorwaarden 1 vaste bezoeker per verpleeghuisbewoner per dag toegestaan. Verpleeghuizen komen in aanmerking wanneer ze vrij zijn van besmettingen. Mensen die een bewoner willen bezoeken, moeten vrij zijn van besmettingen. In Weststellingwerf is geen verpleeghuis aangewezen als proeflocatie. Als de versoepeling in de praktijk goed werkt, is het de bedoeling dat vanaf 25 mei 2020 meer verpleeghuislocaties voor een aangepaste bezoekregeling in aanmerking komen. Het kabinet besluit hierover op 19 mei 2020.

 

Eenzaamheid. In deze crisis zitten 1,2 miljoen eenzame ouderen thuis! Deze mensen zijn 75 jaar en ouder en hebben Nederland groot gemaakt.

Woon-zorg appartementen: Geen testen en te weinig bescherming van ouderen. De meeste bewoners van woon-zorg appartementen hebben een zwakke tot zeer zwakke gezondheid. De regels die ingesteld zijn ter bescherming van deze oudere mensen worden vaak met voeten getreden. Als je overtreders daarop wijst, krijg je te horen dat je je niet zo moet aanstellen, het valt allemaal wel mee, wij hebben hier in de gemeente bijna geen corona; deze mensen vinden de regels overbodig. Maar zij vergeten wel dat de overige bewoners van de woon-zorgappartementen hierdoor extra gevaar lopen.

 

Basisscholen.

Maandag 11 mei zijn de basisscholen weer begonnen. Wel in deeltijd. Dat betekende dat ruim 1,4 miljoen kinderen zich hebben gemeld in de klas i.p.v. thuis onderwijs te krijgen via de webcam.

De herstart van het basisonderwijs betekent ook een terugkeer van de drukte rond het schoolplein. In de anderhalve meter samenleving vormt dat een flinke uitdaging. Onder leraren en ouders zijn er logischerwijs zorgen om besmettingsgevaar.

De hervatting van het basisonderwijs is de eerste stap naar normalisering van de samenleving. We wachten af hoe zich dit gaat ontwikkelen.

 

Vorige week in de Keek op de Week 19

1.Vorige week heb ik geschreven dat we allen op een respectvolle manier met elkaar om kunnen gaan en samenwerken en dat dit heel belangrijk is in de raadvergaderingen.

Helaas heb ik deze week opnieuw bemerkt dat daar nog echt geen sprake van is. Tijdens een online vergadering ontdekte ik dat alle collega’s een bericht hadden ontvangen van één partij. Alleen wij: Lijst Postma -Krachtig Sociaal Groen niet! Ik werd, doordat ik dit stuk niet had ontvangen daarmee al direct op achterstand gezet. Toen ik dat tijdens de online vergadering naar voren bracht aan de voorzitter, heeft de desbetreffende collega dit stuk alsnog naar mij toegestuurd. Het is echter niet de eerste keer dat dit gebeurd is, vanwaar akte. Ook werd mij duidelijk na ontvangst van dit bericht, dat de collega aan fysiek vergaderen de voorkeur geeft boven online vergaderen.

Er wordt daarbij wel vergeten dat er ook onder de raadsleden mensen zijn die binnen de risicogroep vallen. Wie goed nadenkt, weet dat de maatregelen niet alleen bedoeld zijn om jezelf te beschermen, maar ook om de ander te beschermen. Aan dat laatste kan ook in de raad niet voorbijgegaan worden.

Er heerst hier anders een mentaliteit waar een aardappelras naar is genoemd en dat getuigt niet van een fijne samenwerking.

 

  1. Vorige week heb ik ook aangegeven dat wij (en wij niet alleen) al een langere periode de gang van zaken rondom het werken van de raad als stroef, onprettig ervaren.

Ik ben blij, dat het de afgelopen week al wat heeft opgeleverd, getuige een ingezonden brief in de Stellingwerf van donderdag jl.

Daarin staat dat men de coalitievorming van 2018 nog niet is vergeten. En dat de pijn uit het verleden niet is opgelost en dat de start niet slechter kon zijn.  Ook wordt gesproken over de uitgesproken ambitie van het college in 2018. De persoon stelt- terecht- dat er bitter weinig wordt gerealiseerd en dat dit de komende twee jaar niet anders zal zijn. Wij van KSG kunnen waardering opbrengen voor deze woorden en hopen dat de daden er nu ook naar zullen zijn, zodat er in de komende twee jaar beter kan worden samengewerkt en er dan juist wél veel kan worden gerealiseerd.

 

De ingezonden brief aan KSGW aan Marlene Postma

 

Geachte mevrouw Postma,

 

Uw oproep in de Keek op de Week op de website van KSGW is voor mij aanleiding om u iets te schrijven over de problemen die ik als oudere extra ondervind in deze tijden van corona.

 

Vanwege mijn leeftijd ben ik ruim anderhalf jaar geleden gestopt met auto rijden. Ik vond mijzelf minder alert geworden en vond dat het een goed moment om als gebruiker van het openbaar vervoer het milieu niet langer te belasten met een auto.

Al spoedig kwam ik wel wat vervoersproblemen tegen; die zijn in deze periode van anderhalve meter samenleving helaas ernstig toegenomen, waardoor ik geen vervoersmogelijkheden meer heb voor de medische en paramedische zorg die ik in de eigen woonplaats niet kan krijgen.

 

Ik moet bijvoorbeeld zeer binnenkort voor gespecialiseerde tandheelkundige hulp naar Leeuwarden. Tot nu toe ging ik dan met de trein van Wolvega naar Leeuwarden en nam mijn eigen fiets mee in de trein, omdat ik in Leeuwarden vaak geen goede busverbinding heb naar de praktijk en ik met de ov-fiets niet goed uit de voeten meer kan vanwege evenwichtsproblemen.

In deze periode is het echter maar de vraag of ik in de trein mee kan op een moment dat aansluit op de behandeling en bovendien heeft de NS besloten dat fietsen niet meer mee mogen. Ook zullen mensen met mondkapjes de anderhalve meter niet meer kunnen respecteren, is de verwachting en ik val wel onder de kwetsbaren, zowel qua leeftijd als qua aandoeningen. Daarbij komt ook nog dat de tandarts mij buiten moet laten wachten tot ik aan de beurt ben en de toiletten binnen afgesloten zijn.

Met mijn darmproblemen en nierproblemen is dat geen optie wanneer ik urenlang onderweg zal zijn-u zult begrijpen dat ik de wc in de trein nu ook zal mijden.

 

Een optie zou voorheen zijn geweest iemand te vragen mij naar mijn afspraak te willen rijden, maar dat mag nu niet als de anderhalve meter in een auto niet gehandhaafd kan worden. (Ook is het voor iemand die import is hier en op leeftijd, behoorlijk lastig om nog een zodanige kennissenkring op te bouwen dat er van dergelijke vriendendiensten sprake kan zijn. Weststellingwervers zijn over het algemeen heel hecht met elkaar, maar niet erg open naar nieuwkomers, is mij gebleken. Ik ben niet de enige die dat constateert).

 

Omdat ik absoluut niet meer wist hoe ik in deze periode, die nog lang zal duren, bij mijn diverse behandelaars kan komen binnen een tijdsspanne waarin toiletbezoek vermeden kan worden, moest ik besluiten opnieuw een auto aan te schaffen. Dit zeer tegen mijn eigen zin en tot afgrijzen van mijn kinderen, die bang zijn voor mijn veiligheid. Maar ik moet dat risico nemen om mijn algemene gezondheidstoestand niet verder achteruit te laten gaan.

 

Ik vermoed dat ik mijn eigen mobiliteitsprobleem daarmee wel voor even opgelost heb, maar er zijn meer mensen die nu geen kant meer uit kunnen. Zo heb ik een kennis, eveneens op een kwetsbare leeftijd, die in één van de kleinere dorpen woont. Iedere week doet zij de boodschappen in Wolvega en reisde dan met de buurtbus. Maar die rijdt niet meer vanwege corona… Daarom rijdt zij nu met iemand mee in de auto- illegaal, zoals ik al eerder uitlegde. Maar wat moet je? En zo moeten er nog veel en veel meer mensen zij die in de problemen komen omdat zij niet langer jong zijn en zonder gezondheidsproblemen door het leven gaan.

 

Ik lees uw wekelijkse Keek op de Week altijd met veel belangstelling en wens u het goede voor u en uw partij. Fijn dat u er wilt zijn voor de inwoners van onze gemeente.

Met dank voor uw luisterend oor en met vriendelijke groet,

 

De naam en het adres van deze briefschrijver zijn bij mij bekend.